Χρυσάφι παντού! Η κατάρα του Μίδα. Η φτώχεια να γίνεται χρυσάφι. Και το χρυσάφι τρελή αγελάδα. Και πειραγμένα πουλιά. Μάλλον πειραγμένα μυαλά.
Ναι! Το σύνδρομο του Μίδα: Ο συμπαθής Γιόζεφ Μπλάντερ, ο Πρόεδρος της ακόμη πιο συμπαθούς FIFA, ελαφρώς συνέβαλε κι αυτός στην ολοκληρωτική πορεία του ποδοσφαίρου προς τους χρυσούς παίκτες, τη χρυσωμένη μπάλα, κλωτσιά κι εκατομμύρια, τα γκολ αξίας ενός Νοσοκομείου (από κτίσεως έως επανδρώσεως), τις καλοπληρωμένες ασίστ που θα έσωζαν και 3.000 παιδιά νεκρά απ’ τη δίψα και τις αποκορούσεις που θα έσωζαν ούχι γκολ αλλά 5.000 επιδόματα ανεργίας.
Ωρύεται τώρα ο κυρ Μπλάντερ «ότι το σύστημα έφερε το ποδόσφαιρο στα όριά του». Το σύνδρομο του Μίδα, λοιπόν. Ωρύεται ο κυρ Μπλάντερ και καταγγέλλει το σύστημα για όσα δείχνουν με το δάκτυλο χρόνια τώρα όσοι αποκαλούνται υποτιμητικά «ρομαντικοί» και «κολλημένοι».Μα, τι συνέβη και βγήκε αίφνης κατάπληκτος μ’ όσα συμβαίνουν; Γιατί σκίζει τα ιμάτιά του στους ναούς και χαλάει με στάχτες τις ωραίες του κομμώσεις;

Απεκαλύφθη αίφνης ο τρόμος του Αίσχους και της Αθλιότητος;

Σάπιο ποδόσφαιρο διαπλεκόμενοι ποδοσφαιριστές, κυκλώματα διαφθοράς, λίστες στημένων ματς στην Ευρώπη, της Σκύλλας και της Χάρυβδης, του Σκοινιού και του Παλουκιού…

… Μήπως φταρνίστηκαν αι… σκοτειναί δυνάμεις, σχόλασε το φαγοπότι και ξαφνικά γέμισε η Αγορά αγγελικά άλαλα παπαγαλάκια και συκοφαντημένους συκοφάντες;

Εν τοιαύτη περιπτώσει τις παρθένες, να σώσουμε τις παρθένες μας.

Εκπληττόμεθα λοιπόν τώρα!

Τόσα χρόνια που το σκατό έχτιζε παλάτια; Τώρα που βγαίνει στον αφρό μάς ενοχλεί; Τόσα χρόνια που το σύστημα δούλευε παράγοντας κόπρον; Τώρα απορεί;
Μα, ωρύεται τώρα ο κυρ Μπλάτερ, διότι άλλοι πάνε να τού πάρουν τη χρυσή μπουκιά απ’ το στόμα και πιο χρυσή να τη βάλουν στο δικό τους, πιο χρυσό, πιο χρυσό, ώσπου να… φάνε μέχρι και τα πουλιά που πετούν πάνω απ’ τα κεφάλια μας (διότι έχουν πεθάνει μέσα στο κεφάλι μας)
Κι αυτό εμείς να μην το εκλαμβάνουμε ακόμη ούτε καν ως οιωνό για το «τι μας έχουν για μετά….».


Υ.Γ. Με την ελπίδα σαν το άδειο μπουκάλι στη θάλασσα να βρει παραλήπτη, έχω την… τιμή να αναφέρω ότι ήρθε και για την ταπεινότητά μου η ώρα του φανταρικού.  Για πολλούς ο στρατός είναι χαμένα χρόνια. Για άλλους χαμένα χρόνια είναι η φάμπρικα. Πολλοί θεωρούν ότι ο στρατός είναι έμπεδο μουζίκων, άλλοι ότι είναι υποχρέωση των ελεύθερων πολιτών να εκχωρούν προσωρινώς την προσωπική τους ελευθερία χάριν της ελευθερίας όλων διαρκώς. Παίζεται. Όλα παίζονται. Όλα ξεχνιούνται…
Άλεξ. Καζά.

tsiforosΕίναι, πολλά χρόνια τώρα, το ελληνικό πρωτάθλημα σαν την Ελλάδα: δεν βλέπεται, ή βλέπεται με δυσκολία.

Κι αν εξαιρέσει κανείς κάποιες στιγμές συγκίνησης και χαράς, οι υπόλοιπες κυλούν πολύ «κουραστικές» -όταν δεν είναι πνιγμένες στο δακρυγόνο, στη βία και, κυρίως, στο «στήσιμο».

Εκείνο βέβαια που «βγάζει μάτι», είναι η υποκρισία των κρατούντων. Αν η πρώτη εμμονή της κυβέρνησης είναι οι φόροι , τότε πιθανότατα η δεύτερη είναι η κάθαρση του ποδοσφαίρου δια της εξυγίανσης (sic) της Καβάλας και του Ολυμπιακού Βόλου. Και τις δύο εμμονές τις υπηρετεί με θαυμαστή συνέπεια. Αντιδημοφιλείς, «τακτικοί πελάτες» σε δικαστικές αίθουσες οι ισχυροί άνδρες των ομάδων αυτών, έμοιαζαν «βούτυρο στο ψωμί» τους.

Mα, ακούει (Χριστό) ο κ. Βενιζέλος;

Αλλο θύμα της συγκυρίας ο Μπένυ! Τι σχέση μπορεί να έχει με την κρίση στο ποδόσφαιρο ο άνθρωπος; αυτός τα χρέη του ΠΑΟΚΑρη καθάρισε, όχι της ΑΕΚ, το «Καραϊσκάκη» στον κ. Κόκκαλη εκχώρησε, όχι στον κ. Ψωμιάδη -μη συγχέομεν τα πράγματα και συγχεόμεθα.

Συμβούλους με 9 θέσεις (9 μισθούς κι 9 κόρες) έχει ο κ. Βενιζέλος, δεν έχει με 10, ώστε να λύσει και το πρόβλημα του ποδοσφαίρου, το οποίο άλλωστε παράγκα παρέλαβε ο κ. Φλωρίδης, επταώροφο το έκανε -πράγμα το οποίον δεν έχει σχέση με τη μεταφορά συντελεστή δόμησης ή τα αυθαίρετα- μην πάει συνεχώς ο νους σας στον κ. Παπακωνσταντίνου.

Επειδή, όμως, η «καθώς πρέπει» δημοσιογραφία μας απ’ την πολλή διαπλοκή έχει πάθει μια μουγγίαση, ήρθε η λεγόμενη «ερευνητική δημοσιογραφία» κι έπιασε τον τράγο απ’ τα γένια.

Μα, όσα θέματα «πιάνονται» έτσι, στην αρχή αναδεικνύονται μετά ξεχειλώνουν, αρχίζουν τα λαϊκά δικαστήρια στους λαϊκούς καφενέδες και χάνονται τα άθλια μέσα στον ίδιον τους τον βόρβορο. Εξαερώνονται. Συνέβη με τις έρευνες για το ποδόσφαιρο. Ολα εντέλει έπαθαν… αυτοκάθαρση.

Μάλλον το ίδιο συνέβη και τώρα. Πήγε η αυτοκάθαρση σύννεφο (εις διπλούν)

Όσο για τη ντροπή που πιάνει μερικούς ρομαντικούληδες σαν την ταπεινότητα μου με το άθλημα, για τη διαφθορά, τις άγριες και σκοτεινές μπίζνες, υποθέτω ότι όπως έλεγε ο… συνωνόματος Παπαδιαμάντης, δεν φταίει το στάρι για την… τιμή του.

Άλεξ. Καζά.

Κανονικά θα έπρεπε να πω, όπως οι περισσότεροι σκέφτονται, πως αύριο η Εθνική θα πρέπει να κυνηγίσει την ισοπαλία κόντρα στην Γεωργία, αλλά πραγματικά θέλω να κερδίσει και μάλιστα με πολλά γκολ. Δεν ξέρω πως την έχουν δει Γεωργία και Κροατία. Οι πρώτοι θέλουν να νικήσουν τους Ελληνες, δια στόματως Τιμούρ Κετσπάγια και οι άλλοι, αφού έφαγαν 2 μπαλάκια στο “Γ. Καραϊσκάκης” θέλουν να δώσουν πριμ στους αυριανούς αντιπάλους μας για να περάσουν αυτοί πρώτοι. Ετσι και οι Ελληνες παίκτες πρέπει να πεισμώσουν ακόμα περισσότερο και να πατήσουν τους Γεωργιανούς και να τους κερδίσουν με πολλά γκολάκια. Αλλά έτσι κι αλλιώς δεν θα είναι εύκολο παιχνίδι, μια και έχουμε πολλές απουσίες. Ευχή όλων (και δική μου) να πάρουμε το τρίποντο και να αφήσουμε μια και καλή ανάσκελα τους Κροάτες.

ΥΓ: Γερά μωρή Ελλαδάρα για το chech-in αύριο.
ΥΓ2: Προς υπόλοιπη παρέα… περιμένω στο ακουστικό.

Αδιόρθωτος 7

Ο Ολυμπιακός χτες έδειξε γιατί και φέτος είναι το ακλόνητο φαβορί για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Παίζοντας ωραία μπάλα έπνιξε μέσα σε λίγα λεπτά την αντίσταση του μαχητικού ΠΑΟΚ και έστειλε… μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση. Από τα αρνητικά ήταν για άλλη μια φορά ο Κοστάντζο, ο οποίος αν και έφαγε ένα γελοίο γκολ, στη συνέχεια το πάλεψε. Με αυτο το παιδί κάτι πρέπει να κάνουμε (Μια καλή λύση θα ταν το ευχέλαιο). Αντίθετα για άλλη μια φορά Μέλμπεργκ και Ιμπαγάσα έδειξαν την κλάση τους και την ερυθρόλευκη ψυχή τους. Πολλά μπράβο και στον κόσμο που πάρα το γκολ που δεχτήκαμε δεν σταμάτησαν να φωνάζουν ούτε λεπτό.

ΥΓ.: Ηταν λίγο το κείμενο το ξέρω, απλά ήθελα να δείξω πως υπάρχει ζωή και πέρα απ την Καλλιθέα κύριε Άλεξ μας και περιμένω με ανυπομονησία τα σχολιά σας.
ΥΓ.2: Επεται και συνέχεια…

Αδιόρθωτος 7

Mε πόνο καρδιας λόγω αρειανών αισθημάτων, αποδέχομαι το αποτέλεσμα… Άσος ξερό από τα αποδυτήρια (όπως λένε και οι ειδικοί τουσ τοιχήματος).
Η πρώτη φωτογραφία είναι από το γήπεδο της Τούμπας, όπου στην παρένθεση των τριών γκολ που φιλοδώρησε ο ΠΑΟΚ την ΑΕΚ, έσκασαν μύτη στην εξέδρα πολιτικές επισημάνσεις… Λιτές, ξεκάθαρες και ανατρεπτικές.
Η δεύτερη φωτογραφία προέρχεται από την «έφοδο» των ειδικών φρουρών στο Λυκαβηττό και τη διαμαρτυρία τους για τις μειώσεις των μισθών. Από χέρι καμένοι…
Τούμπα VS Λυκαβηττός 2
Η εικόνα από τα καρντάσια της Τούμπας κάνει στράκες στο διαδίκτυο. Οι ειδικοί φρουροί ως νεόκοποι αγανακτισμένοι θα πρέπει να… κοπιάσουν πολύ ακόμη για να κατακτήσουν τα πλήθη.
Ω καιροί, ω ήθη, ω ναι!
Αλεξ. Καζα.

Οπαδός του ΑΠΟΕΛ τίμησε τους Ναζί στο Άουσβιτς!Όταν είσαι Κύπριος και έχεις ζήσει τον Αττίλα και τις θηριωδίες του, αυτό που μίνιμουμ αναμένει κανείς είναι ευαισθησία σε θέματα, σαν αυτά.

Εκτός και αν είσαι ηλίθιος ή φασίστας. Όπως μάλλον είναι, ένας οπαδός του ΑΠΟΕΛ που έβγαλε στη… σέντρα την ομάδα και τους ομοϊδεάτες του.

Το συγκεκριμένο ανθρωπίδιο, λοιπόν, κατά την επίσκεψή του στην Πολωνία -για την αναμέτρηση της κυπριακής ομάδας με τη Βίσλα Κρακοβίας- πήγε στο Άουσβιτς, το γνωστότερο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στο οποίο έχασαν τη ζωή τους 1,1 εκατομμύρια άνθρωποι. Εκεί άφησε ως φόρο τιμής προς τους Ναζί, ένα κασκόλ του ΑΠΟΕΛ μπροστά από τους φούρνους όπου τα καθάρματα έσφαζαν ανθρώπους!

Περήφανος για την κίνησή του, φωτογράφισε τη σκηνή – εμετός. Και όπως στα κρεματώρια, οι ναζί συνόδευαν την φρίκη των βασανιστηρίων με ολίγη από κλασική μουσική του Βάγκνερ, το τέρας ανέβασε στο YouTube τις εικόνες με υπόκρουση τραγούδι αφιερωμένο στα Ες Ες… Βρε, ούστ!

Υ.Γ. Δεν… χαλαλίζω το βίντεο- βόθρος για δημοσίευση. Αντ’ αυτού, κυκλοφορεί στην χοάνη του διαδικτύου ένα άλλο με το τραγούδι που του πάει καλύτερα…

Αλεξ. Καζα.

Scripta manent. Για τον μεγαλοπαράγοντα της ΠΑΕ ΑΟ Καβάλας και τον «κοινωνικό αντίκτυπο» αυτού του «αθλητικού» μοντέλου που μετέδιδε η «επιχειρηματική του κουλτούρα», κάποιοι -λιγοστοί- είχαν ξεμυτήσει και μίλησαν σε καιρούς «δύσκολους» και… περίεργους. Τότε που όλα τα ‘σκιαζε η φοβέρα και η «αισθητική του πούρου». Και οι περισσότεροι εξ ημών στη μικρή μας πόλη, συνυπέγραφαν το άτυπο συμβόλαιο της «τοπικής μας ομερτάς». Ήταν η εποχή που η πόλη παραληρούσε από τις συνεχόμενες ανόδους, τα πλασαρίσματα στην πρώτη εξάδα, το «όνειρο της Ευρώπης».
Ουδείς καμώνεται τον «γενναίο». Και, ούτε θα πλήρωνε φράγκο τσακιστό για τα «έργα και οι ημέρες» της «οικογενείας». Από τη στιγμή που ο αθλητισμός (πολλώ δε μάλλον το ποδόσφαιρο) μετατράπηκε σε «τυχερό παίγνιον» του ΟΠΑΠ, ήταν απόλυτα φυσιολογικό να ποντάρουν πάνω του και οι «τζογαδόροι» του είδους. Απλά, κάποιοι εξ αυτών έκαναν την… Big (Mac) διαφορά.
Καλή ώρα.
Εκείνο όμως που «βγάζει μάτι», είναι η υποκρισία των τοπικών παραγόντων και ο τρόπος με τον οποίο προσπαθούν να τινάξουν από πάνω τους τη σκόνη των ευθυνών τους. Να βγουν αλώβητοι και «καθαροί» από το μακελειό. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, οι περισσότεροι το «παίζουν» τώρα αιφνιδιασμένοι, αμέτοχοι και θυμωμένοι. Κοινώς… τρελίτσα.
Κι όμως. Υπήρξαν οι «καθ’ ύλην» αρμόδιοι αυτού του φαινομένου. Δεν το ανέχθηκαν απλά. Το υποστήριξαν και το ενίσχυσαν. Και εν μέρει το αναπαρήγαγαν. Είτε με τη φυσική τους παρουσία είτε με την (διαφόρων τύπων) πολιτική και οικονομική τους συνεισφορά. Ως εκ τούτου, θα έπρεπε να σιωπούν. Και (αν είχαν μια σταλιά ντροπή) να ζητήσουν και δημόσια συγνώμη.
Πώς όμως να απαιτείς «το δύσκολο της συγνώμης» από ανθρώπους που, όταν μετά από τον «τόσον εξευτελισμό», αναλαμβάνουν (φτου κι απ’ την αρχή) ρόλο «γεφυροποιών», ανακοινώνοντας μάλιστα και «σχέδιο συναίνεσης» επί «τεσσάρων προϋποθέσεων»; Απαιτώντας από τον (θυμίζω: υπόδικο) πρόεδρο ακόμη και το… «ευ αγωνίζεσθαι»!
Ευτυχώς που τα γραπτά μένουν. Πού και πού και τα… μπλουζάκια.
Υ.Γ. Επειδή υπάρχουν μουλωχτοί που σουλατσάρουν από δω, από το… ένδοξο παρελθόν της Καλλιθέας, μη ντρέπεστε. Στείλτε… σήματα καπνού ηλεκτρονικά και μη…
Aλεξ. Καζα.